گاه نوشت های من.NBENSJL

مهم اين نيست که تو اَد ليست مسنجرمون چند نفر اَد شدن. مهم اينه که تو قلبمون فقط 1 نفر ادد شده باشه که با هم آن بشيم، باهم آرشیو زندگي رو دوره کنيم و با هم آف بشيم. امّا بايد يادمون باشه پسورد دوستيمون رو جوري بسازيم که کسي نتونه هکمون کنه!

و اما اشخوری:

این هفته با امیدو یاس گذشت اخه هفته اینده که دوشنبه و سه شنبه تعطیله  اول هفته گفتن چهارشنبه و پنجشنبه رو مرخصی می دن و ممیتونیم بریم خونه حال کنیم اما روز یکشنبه اعلام شد موافقت نشده. باز مثل همیشه نامه نگاری شروع شد تا اینک باز بهمون امید دادن که شاید؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ برین مرخصی و الان هم که توی کافی نت دارم این چرندیاتو می نویسم امید و یاس شده پنجاه پنجاه.

و اما سورپرایز این هفته:

این هفته می خوام از سوتي هاي اراشد(جمع مكسر ارشد به معناي تمرين دهنده و سرپرست) براتون بگم

۱- تا سه مي شمارم دستتو مي زني به   "ميز "  واليبال بر ميگردي مياي اينجا

۲- وقتي با يه ارشد صحبت مي كني بايد خبردار بايستي . ميدوني خبردار چي جوريه؟  سر بالا. سينه جلو. "دهان بسته"

باور كن تا شروع كردم به نوشتن همش يادم شد بقيه شو بعدا مي نويسم

دعا كن مرخصي بدن هرچند من تاسوعا و عاشورا ميرم شهرستان ولي اگه ۵ روز باش خيلي بهتره